Geplaatst op: 15-08-2018Naar overzicht

Jan de Graaf van WVO heeft zorgen over de ouderenzorg: 'We zijn niet allemaal Hendrik Groen'15 aug 2018

Bron: https://www.pzc.nl/zeeuws-nieuws/jan-de-graaf-van-wvo-heeft-zorgen-over-de-ouderenzorg-we-zijn-niet-allemaal-hendrik-groen~a3e7e937/ - Claudia Sondervan

VLISSINGEN - We moeten nu verzinnen hoe de ouderenzorg goed én betaalbaar blijft, nu het land wel vaart. En niet onder druk van economische crisis, bezuinigingsdrift en politieke hypes. Aftredend directeur Jan de Graaf van WVO Zorg is bezorgd over de krachten die op de ouderenzorg inwerken. ,,Ik hoop dat het niveau van de zorg een heel eind in stand blijft." 

In september 1984 trad hij aan bij stichting Werkt Voor Ouderen. Na 34 jaar geeft hij het roer over aan Jaap Wielaart. WVO zorgt met 1400 (deeltijd)medewerkers voor 500 mensen in vijf 'huizen' in Vlissingen, Oost-Souburg en Middelburg en voor nog eens 1000 tot 1500 mensen die zelfstandig wonen.

Kriebels

De Graaf krijgt de kriebels van oud-staatssecretaris Van Rijn die stelde 'dat niemand meer kiest voor het verzorgingshuis'. ,,Nee, daar ga je heen omdat het moet. Je ziet mensen er vaak wel opknappen, maar het blijft een enorme stap. Verzorgingshuizen staan leeg, maar in de wijk kraakt en piept het. Mensen thuis laten wonen zou goedkoper zijn, maar er is nu onderzoek dat bewijst dat thuiszorg juist duurder is. Toch wordt er steeds meer gedraaid aan de knoppen van de indicatiestelling. De gemiddelde verblijfsduur in een verpleeghuis was anderhalf jaar. Nu zit er gemiddeld minder dan een jaar tussen opname en overlijden."

Hugo Borst

De manier waarop overheidsbeleid tot stand komt, zit hem dwars. ,,Tien jaar geleden zaten we in een economische crisis, er moest een miljard euro bezuinigd worden. Er zijn tienduizenden in de zorg ontslagen. Die zijn wat anders gaan doen. Nu krijgen we er twee miljard euro bij en kunnen we de werknemers niet vinden. De dingen worden gestuurd door de conjunctuur en hypes. Neem zo'n sportjournalist als Hugo Borst die het opneemt voor zijn moeder. Die actie wordt een sneeuwbal en dan komt dat geld los." 

Kop van het Dok

Een deel van zijn tijd was De Graaf aan het bouwen. In 1984 was het verbouwde zorghuis Ter Reede aan de Koudekerkseweg net klaar en moest het enorme complex aan woontorens en -vleugels daarachter nog ontstaan. ,,We zijn begonnen met plannen in de jaren negentig en het laatste gebouw was in 2008 klaar." Nu zijn er weer grote bouwplannen. Op de Kop van het Dok is grond gekocht voor drie woontorens met 182 appartementen, verbonden aan het nieuwe Scheldehof. Die bouw kan volgend jaar beginnen.

Met het tweede project zit het tegen. De Zoute Viever in Oost-Souburg, 38 jaar verzorgingshuis, schiet als verpleeghuis tekort. Verbouw wordt duurder dan nieuwbouw. ,,Al die muurtjes van die kamertjes zijn deel van de dragende constructie." Voor een nieuwe Zoute Viever aan het Oranjeplein is ook de grond nodig waar nu nog een schooldependance op staat. Die wacht op vernieuwbouw van de hoofdlocatie en die wacht weer op twee miljoen extra bouwgeld, omdat de rijksoverheid intussen de bouweisen voor scholen heeft opgeschroefd. En daarvoor moet de gemeente Vlissingen in de slag met de artikel 12-inspectie en de provincie Zeeland. De Graaf zucht.

Het provinciebestuur keerde zich destijds tegen het plan voor Ter Reede, op advies van de rijksoverheid, laat hij vallen. ,,Ouderenzorg moest kleinschalig, in wijken. Maar die integratie in de wijk gaat meestal niet zo ver als werd gedacht. En je mist de schaal om iets leuks te doen. Organiseer je iets voor vijftig mensen en de helft gaat niet, dan wordt het erg duur."

Parijs

De nood aan mantelzorg én arbeidsparticipatie; het gebrek aan mensen in de zorg; de ontslaggolf die nog vers in het geheugen ligt; steeds meer 'kwetsbare ouderen' met dementie én ernstige kwalen: het is allemaal niet te verenigen, weet De Graaf. De betaling baart ook zorgen: de nieuwe ouderen zijn tweeverdieners met betere pensioenen, maar ook zzp'ers zonder oudedagsvoorziening. ,,En mensen moeten oud willen zijn. Je kunt wel verzinnen dat je naar Parijs wilt, maar er komt een moment waarop dat niet meer kan", zo verwijst hij naar de televisiespot waarin twee oude heren het witte boterhammetje in het verzorgingshuis verruilen voor een lunch met fruits de mer in Parijs. ,,We zijn niet allemaal Hendrik Groen. Het leven wordt steeds langer, maar de gezondheid neemt niet toe. Veel zeventigers op die elektrische fietsen zijn chronisch patiënt maar niet ziek."

Zelf is hij 64,5 jaar. Eerst komt er een weekje Drenthe, dan even niets en daarna wellicht een zetel in een raad van toezicht. ,,Ik wil nog bijdragen aan de samenleving." En als dat niet meer gaat? ,,Ik denk dat ik het net zo moeilijk vindt om geholpen te worden als ieder ander. Ik heb wel gezien dat als dat niet gebeurt, je leven heel veel waardelozer is."